سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
102
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
يكديگر هم خرج باشند كفايت مىنمايد . بعضى ديگر فرمودهاند : اگرچه افراد با هم در يك سفره مشترك نباشند مىتوانند بيك قربانى قناعت نمايند . و بر طبق اين قول نيز اخبارى وارد شده كه از باب جمع بين اخبار لازم است آنها را بر قربانى مستحب همچون قربانى در حج قران قبل از اينكه باشعار و تقليد واجب شود يا مانند قربانى در روز عيد قربان كه بر همه افراد مستحب است حمل نمود چه آنكه بر اين قربانى نيز در پارهاى از اخبار اطلاق ( هدى ) شده از اينرو حمل مزبور بىشاهد نيست . اما قربانى واجب اگرچه به مجرد شروع در حج مستحبى لازم شده باشد چنانچه گفته شد تنها از يك نفر كفايت مىكند . بنابراين شخصى كه قادر است به آن مبادرت نموده و عاجزا تكليفش روزه است . قوله : خوان : به معناى سفره بوده و در اينجا مقصود اين است كه افراد در حج با هم مشترك باشند . قوله : و قيل مطلقا : چه با هم در خرج مشترك باشند و چه اينطور نباشد . قوله : و به روايات : ضمير به [ اطلاق ] عائد است . مترجم گويد : روايات وارده در اين باب از حيث مضمون مختلف است : بعضى از آنها مقيد به ( اولى خوان واحد ) استكه مدرك قائلين به تفصيل مىباشد مانند روايتى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در